In mijn vorige blog “Hoe het begon” vertelde ik al kort over mijn dieet die ik van mijn Orthomoleculaire arts kreeg. Zij vertelde mij dat ik van nu af aan de etiketten van voedingsmiddelen moest gaan lezen voordat ik ze kon kopen. Aangezien er een bepaald aantal e nummers en ingrediënten waren die ik niet mocht hebben.
Ik zal hiervan willekeurig 2 noemen:
- E200
- E201
Het eerste is Sorbinezuur wat een natuurlijk of chemisch conserveermiddel is dat een wisselwerking kan aangaan met andere additieven en in het bijzonder met nitraten. Onderzoek heeft vastgesteld dat dit additief enzymatische systemen in het lichaam kan verstoren wat vele schadelijke aandoeningen kan veroorzaken.
Het tweede is Natriumsorbaat wat een veelgebruikt chemisch conserveermiddel is dat mogelijk een interactie aangaat met nitraten en geboorte afwijkingen veroorzaakt.
Risico’s: astma, netelroos, neusverkoudheid en darmstoornissen.
Roze koeken
Heb je wel eens van die (voor mij) overheerlijke roze koeken gegeten? Toen ik van een vriendin hoorde wat erin zat heb ik ze maar laten staan. E 120 Cochenille/karmijnzuur vervaardigd uit fijngemalen insecten of via een chemisch proces.
Risico’s: hyperactiviteit, astma, slapeloosheid.
Voor zover deel 1 over E nummers.
Mocht je hierover meer willen weten en de etiketten op verpakkingen wilt lezen raad ik je het boekje: Wat zit er in uw eten? van de schrijfster Corinne Gouget aan.